RÜZGAR VE BEN

bariscan · Admin Mesaj Sayısı: 48 Kayıt tarihi: 19/05/08

RÜZGAR VE BEN

Dün gece camdan dışarı baktım. Zifiri karanlıkta yolunu bulmaya çalışan rüzgar benim kadar sessizdi. Arada bir yüzümü okşuyordu adım atarken. Aşklarımı düşündüm bir ara. Yaşanan onca sıfatsız, gereksiz, beceriksiz, ciğeri beş para etmez aşklarımı. Şimdi düşünüyorum da hepsi bir halka koparıp gitti zincirimden. Bütün bütün değil, yavaş yavaş yok etmeye çalıştılar yorgun yüreğimi. Başarılı da oldular kısmen. Ama yok olmama ramak kala o çıktı karşıma. O mükemmel insan. Gözlerinde mutluluğu gördüğüm, yüzene her baktığımda yüzümde artan gülümsemelerin tek sahibi. Öyle tatlı ki ona bakmak, onda geleceği görmek. Mutluluğum diye içimden dağlara doğru avazım çıktığı kadar bağırabilmek.
Yine camın önündeyim. Dünden farklı bu gece. rüzgar yine aynı dün gece ki kadar sessiz yolunda. Farklı olan benim. Gözlerimden akan yaşların sesi sessizliğimi engelliyor. Kendimi gizleyemiyorum. Rüzgar arada bir yine okşuyor yüzümü ama bu gözyaşlarımı durduramıyor.
Özlemim benim. Kaderim. Kısmetim ol. Ey sevgili yar gölgem ol. Gülüşüm ol. Mutluluğum ol. Ey ömrümün tek varisi yar! Daima benim ol...

BİR DOST